Afrykanka senegalska / Poicephalus senegalus *
Pokarm, zachowanie
Afrykankom senegalskim podajemy mieszanki stosowane zwykle w żywieniu innych papug, zielonki i owoce. Ulubionym przysmakiem są orzeszki ziemne. Podobnie jak wiele innych papug, po aklimatyzacji, afrykanki senegalskie okazują się odpornymi ptakami, ale wymagają ochrony przed wilgocią i zimnem. W ich wolierze powinien być przytulny, suchy, osłonięty przed wiatrem schron. Poszczególne pary trzymamy osobno dla ochrony przed bijatykami.Papugi, które zostały ręcznie wykarmione są niezwykle przyjacielskie. Są dostatecznie małe, by pomieścić się w dłoni. Często kładą się na grzbiecie i bawią się przedmiotami trzmając je w łapkach. Łatwo aklimatyzują się w średniej wielkości klatkach (jednak im większa klatka tym lepiej). Papugi te nie są zbyt hałaśliwe, uczą się mówić i naśladować różnorodne odgłosy np. dzwoniącego telefonu, alarmu. Starają się zwracać na siebie uwagę hodowcy wydając różnorodne nieartykułowane dźwięki. Niektóre osobniki dziobią hodowcę w szczególności, gdy wkładane są do klatki wbrew swojej woli. Musimy o tym pamiętać kiedy próbujemy ułożyć młodego ptaka. Należy poświęcić dużo wolnego czasu, by nawiązać i ugruntować kontakt z papugą. Zauważalnie, poszczególne osobniki przywiązują się do określonej osoby, lecz równie szybko mogą skierować swoją sympatię do innego domownika.
Charakterystyka
- Długość ciała: 25cm
- Ciężar: samce ważą średnio 156g, zaś samiczki 136g. Nie są to wartości pewne dla obu płci.
- Długość życia: circa 30 lat.
- Rozróżnianie płci: zalecane metody laboratoryjne np. dające pewność badanie DNA.
- Dane o lęgach: inkubacja jaj trwa 28 dni; młode opuszczają gniazdo po 85 dniach.
- Wygląd młodych osobników: mają ciemne tęczówki oka. Osobniki dorosłe: mają jasnożółte tęczówki.
Rozmnażanie
Wymagane są głębokie budki lęgowe, ustawione w zaciemnionym kącie woliery. Niektóre pary przystępują do lęgów w wolierach zewnętrznych, ale może to być niebezpieczne przy nagłych spadkach temperatury. W przypadku ryzyka przeziębienia lęgu, należy zabrać jaja lub pisklęta i sztucznie wychować nowe pokolenie. Karmione z ręki pisklęta wyrastają na bardzo oswojonych i ufnych pupili i mogą nauczyć się powtarzania kilku słów.
Strony: 
1 | 2
* Znakomita część powyższego opisu pochodzi z książki David'a Alderton'a: Ty i Twoje ptaki, które ukazało się nakładem wydawnictwa Muza S.A., Warszawa 1992, str. 111.
