Choroby papug

Choroby ptaków

Kilka słów wstępu

Długo zastanawiałam się, czy zamieszczać ten dział na niniejszej stronie, lecz doszłam do wniosku, że jest on ważny dla hodowcy papug. Trzeba zaznaczyć, że w ostatnich latach wiedza nt. chorób ptaków znacznie się wzbogaciła. Infekcje bakteryjne nie sprawiają już poważniejszych problemów, gdyż są skutecznie leczone przy pomocy antybiotyków. Jednak poważnym problemem są choroby wirusowe. Dotyczy to w szczególności hodowli komercyjnych, gdzie ptaki trzymane są w większych ilościach. Papugi nie powinny opuszczać stada hodowlanego, chyba że są sprzedawane. Tą drogą rozprzestrzenia się jedna z poważniejszych chorób papug - wywoływana przez wirusa choroba dzioba i pazurów (PBFD).
Choroby mogą być roznoszone w różny sposób. Np. pasożyty lub ich jaja mogą być pozostawione w pomieszczeniach hodowlanych przez ptaki, które przebywały w nich nawet przed kilkoma miesiącami. Jest to ryzyko, które trzeba brać pod uwagę przy zakupie używanych klatek. Nie można zapomnieć o dezynfekcji i dokładnym oczyszczeniu nowo nabytych klatek i wolier. Zapobiega to mnożeniu się pasożytów i niektórym infekcjom. Niebezpieczne jest także zaleganie w klatce większych ilości nie sprzątniętego kału. Zanieczyszczone żerdki mogą być przyczyną schorzeń łap ptaków. Trzeba pamiętać, że odwiedzający nas goście mogą nosić zarazki na obuwiu i odzieży. Jeśli posiadamy szczególnie wrażliwe ptaki, np. pisklęta papug, musimy przedsięwziąć wszelkie środki ostrożności, łącznie z zaniechaniem wizyt osób mających stały kontakt z papugami. Również sami po odwiedzeniu innej hodowli, powinniśmy zmienić obuwie i ubranie, co zapobiegnie przenoszeniu się wirusów.

Diagnozowanie

Nawet jeśli ptak w momencie nabycia wygląda na zdrowego, to może być on nosicielem pasożytów jelitowych, w tym pierwotniaków. Pierwszą czynnością po zakupie ptaka powinno być badanie parazytologiczne kału w celu wykrycia jaj pasożytów, które mogą być wydalane z kałem. W razie wykrycia pasożytów papuga powinna być od razu leczona. W wielu krajach badanie takie nie jest kosztowne i może je przeprowadzić także lekarz weterynarii. Osobiście polecam badanie w wyspecjalizowanej jednostce SANEPID. W wielu przypadkach bardzo trudno jest postawić jednoznaczną diagnozę choroby ptaka na podstawie obserwacji wizualnej, głownie dlatego, że wiele objawów nie jest charakterystycznych tylko dla jednej choroby. Bez względu na to jaką chorobę podejrzewamy, zawsze dobrze jest umieścić ptaka w ciepłym pomieszczeniu, w temp. ok. 30°C. Ptaki mają bardzo szybką przemianę materii i jeżeli nie mogą najeść się do syta, to w krótkim czasie nie są w stanie ogrzać swych ciał. Efektem staje się hypotermia, czyli obniżenie temp. ciała prowadzące do śmierci. Ponadto ruchy ptasiego ogona mogą być jednym z objawów choroby układu oddechowego. Podczas oddychania ptak rusza ogonem. Jeżeli ruchy ogona są wyraźne, wydłużone, to mogą być oznaki schorzenia. Poza tym zwracamy uwagę na wygląd nozdrzy i ewentualne ich niedrożności. W przypadku większych zaczopowań nosa można całą okolicę nozdrzy umyć ciepłą wodą, co ułatwi oczyszczenie nozdrzy i głębsze wniknięcie kropli leku do otworów nosowych. Jedną z chorób, której objawy są początkowo słabe, jest grzybica płuc, zwana aspergilozą.

Dalej

Opis został oparty na fragmentach książki David'a Alderton'a: Ty i Twoje Ptaki, które ukazało się nakładem Wydawnictwa Muza S.A, Warszawa 1992, ISBN 83-7079-068-2, s. 202-217.





 Kontakt | Strona główna

 
Copyright 2006-2008 © Magdalena Czul-Emrulahi | Wykonanie: Roko Designer | Dreamstorm.